Tijdens een tweede editie van Schrijfresidu ontmoet je alle kunstenaars die in 2024 in schrijfresidentie kwamen in Zuidpool.

Een intieme avond, waarop ze sporen van hun schrijfproces met jou delen.

Een uiteenlopend literair programma, door de residenten samengesteld in alle vrijheid, met onder meer theaterteksten, proza, liederen en work-in-progress.

Pleun van Engelen (1992) is theatermaker, speler en schrijver. Ze studeerde in 2021 af aan LUCA Drama in Leuven en speelde bij De Warme Winkel, De Nwe Tijd, Fernand, Het Kwartier en Opera Ballet Vlaanderen. Vanuit haar fascinatie voor de Griekse mythologie maakte ze de stukken een klein sterven, I WENT TO TROY AND ALL I GOT WAS ANOTHER GREEK TRAGEDY en Liefs, Achilles. De voorstelling Eerst, die ze schreef en speelde samen met Ellis Meeusen, was in het kader van En Avant te zien in Zuidpool. In opdracht van het Rubenshuis maakte en speelde ze een stil leven, een solo over leven en werk van de Antwerpse schilder. — www.pleunvanengelen.eu

Johan Knuts (1966) is theatermaker, acteur en docent. Hij begon zijn loopbaan in 1990 en speelde sindsdien in tal van theaterhuizen en ensembles in Vlaanderen en Nederland. Kort na de oprichting van Eric De Volders Toneelgroep Ceremonia trad hij toe tot de kern van het gezelschap. Hij was er te zien in een lange reeks markante producties, zoals Nachtelijk Symposium, Onwaarschijnlijk Normaal Eindigend Verhaal, Regent en Regentes en Brand. Johan werkt ook als schrijver en regisseur en speelde in films en televisiereeksen. Hij gaf les in alle Vlaamse dramaopleidingen. Op LUCA School of Arts maakt hij jaarlijks een productie met bachelorstudenten.

Ella Salvador Dalemans (1995) is dichter, performer en muzikant. Ze reflecteert in haar poëzie over thema’s als zorgzaamheid, intermenselijke relaties en vrouw-zijn. Haar werk was te lezen in Deus Ex Machina, De Internet Gids, Estrade en haar eigen bundel stukjes salvador.

Ella vormt samen met Ben Tanghe de Nederlandstalige (hyper)popband monokimono, waarmee ze speelde in onder andere Ancienne Belgique, De Studio, Het Bos, Volta en Charlatan. In 2021 startte ze samen met beeldend kunstenaar Julie Van Kerckhoven het onderzoek Suggesties voor het ervaren van een landschap, over de relatie tussen het landschap en het lichaam. Daarnaast werkt Ella met voedsel, keramiek en textiel en is ze lid van het feministische makerscollectief Hyster-x.

Daniël Klunder (1997) is een Nederlandse theaterschrijver en audiomaker die verhuisde naar België. In 2020 behaalde hij aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht een bachelordiploma in Writing for Performance. Daarna volgde hij nog een master schrijven aan het RITCS in Brussel. Daniël schreef eerder de tekst van de voorstelling Het Zeuscomplex van Seppe Salomé, die speelde op het O. Festival 2022 in Rotterdam. Hij is ook co-auteur van Wat jij niet ziet van het Nederlandse Muziektheater De Plaats en van Lapzus van Lina Ghys, dat te zien was op het Toneelscholenfestival 2023.

Zijn schrijfstijl kenmerkt zich door poëtische taal en reflectieve personages. Daniëls teksten gaan vaak over zoeken, ze zijn eerlijk en kwetsbaar, soms dramatisch en dan weer fragiel. Hij laat zich inspireren door thema’s als identiteit, seksualiteit en mannelijkheid.

Jane Stuhlmacher (1999) behaalde in 2023 een Master Woordkunst aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen. Ze neemt op dit moment deel aan het talentontwikkelingsprogramma Slow Writing Lab van het Nederlands Letterenfonds en Literatuur Vlaanderen. Daarnaast is ze recensent voor de Theaterkrant en geeft ze schrijfles aan middelbare scholieren. Jane schreef de tekst voor de jeugdtheatervoorstelling Wie weet wat waar?, die in 2022 speelde op Theaterfestival de Parade.

Boris-Johannes De Keyser (1989) is cabartier, acteur, regisseur en filmmaker. Hij behaalde een master Fictiefilm aan RITCS Brussel en werkte op verschillende filmsets. In 2015 volgde hij het International Youth Initative Program in Zweden, waar zijn interesse voor de podiumkunsten werd gekweekt. Boris-Johannes studeerde in 2022 af als cabaretier aan de Koningstheateracademie in ‘s Hertogenbosch. Zijn afstudeervoorstelling Niets dan goeds werd door een professionele jury bekroond met een onderscheiding. Volgend jaar treedt hij in Arenberg op met zijn eerste avondvullende cabaretvoorstelling Voor wat komen zal.

Hanne Struyf (1987) is actrice en theatermaker. Ze studeerde af aan de Arnhemse Toneelschool ArtEZ en werkte als actrice bij verschillende Nederlandse en Belgische gezelschappen. In 2014 richtte ze met actrice Sofie Joan Wouters de artistiek educatieve organisatie HIRNGESPINST op, waarmee ze ‘de wereld repareren door de ogen van kinderen’. Hanne maakt ook deel uit van het Nederlandstalig kleinkunstduo LASTER&EERROOF, samen met Herwig Pans.

Anne Roosenberg verhuisde vier jaar geleden naar Antwerpen na het behalen van een bachelordiploma Liberal Arts and Sciences aan Amsterdam University College. Hier werkt hen als kapper, geluidsontwerper en schrijver. Samen met Tomas Van Balen onderzoekt Anne momenteel de relaties tussen handwerk (spinnen, weven, breimachines), gender (drag, moeders, families) en talen leren (Noors, Russisch). Daarnaast studeert Anne chiropractie in Engeland.

Laurent Delom de Mézerac (1989) is performer, maker en onderzoeker. Hij studeerde aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen en volgde in Frankrijk een opleiding tot ingenieur in de telecommunicatie. Zijn twee vaardigheden vermengt hij op doordachte wijze om unieke en vooruitstrevende artistieke vormen te creëren.

Als performer heeft Laurent gewerkt met onder meer Theater Malpertuis, het Nederlandse muziektheatergezelschap Via Berlin en dansmaker Karel Tuytschaever (STRANGER). Hij verleent ook dramaturgisch en technisch advies over de integratie van technologie in de podiumkunsten, en werkte zo samen met kunstenaars als Gosie Vervloessem en Caroline Mathieu.

Silicon Mountain, een performance met literatuur, choreografie en webdesign door een app voor smartphones, die te zien was op de festivals Beyond the Black Box en Bâtard en waarvoor Laurent in 2021 in Zuidpools schrijfkamer resideerde, is een sleutelproject in zijn verkenning van de relatie tussen technologie en natuur. Met verkenning via het lichaam onderzoekt zijn werk de rol en betekenis van nieuwe media in de menselijke ervaring van de wereld.

www.laurentdelom.com

Audrey Apers (1991) studeerde aan de Koninklijke Balletschool Antwerpen en volgde een bacheloropleiding moderne theaterdans aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten en een master theaterregie aan het RITCS in Brussel. Ze danste bij onder meer Arno Schuitemaker en Romeo Castellucci. Vulcanize Me, haar afstudeervoorstelling aan het RITCS, was te zien op Theater Aan Zee en Amsterdam Fringe Festival 2024. Het vrouwelijke lichaam dat zich een weg probeert te banen in deze hedendaagse neoliberale fantasie staat centraal in Audreys artistieke praktijk. Microtragedies doorkruisen kosmische mythologieën, met een grote dosis humor, maar nooit zonder risico.

Maxim Hectors (1986) volgde een opleiding tot filmmaker met een focus op fictie. Hij werkt als regisseur, cameraman en monteur van onder andere kortfilms en muziekvideo’s. Momenteel doorloopt Beautiful Men, een stopmotion-animatiefilm van Nicolas Keppens waarvoor Maxim de cinematografie heeft verzorgd, een indrukwekkend festivalparcours. Naast zijn filmpraktijk geeft hij les aan LUCA School of Arts in Gent.

Zijn eerdere kortfilms zijn te bekijken op zijn website: www.maximhectors.com/video.

Katarina Antunovic (1991) is een Belgisch-Kroatische actrice. Na haar master Drama aan LUCA School of Arts in Leuven nam ze in 2018-2019 deel aan het Montignards-project voor jonge makers van Monty. Ze speelde bij verschillende theatergezelschappen, waaronder wyf/Lauranne Paulissen (Martha de Krankzinnige), LAZARUS (Stukken Van Mensen), Het Raf (2084) en Kopland (De Kleine Ruimtevaarder), en nam op uitnodiging van acteursgroep Wunderbaum deel aan het internationale theaterproject Voice of Europe in Jena (Duitsland). Momenteel toert ze met haar eigen gezelschap, Collectief KIKERO, en studeert ze dramatherapie aan de Arteveldehogeschool in Gent.

Van 2020 tot 2022 werkte Katarina aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen aan haar onderzoeksproject ‘Perversiteit in Perspectief’. Daarna volgde ze aan de Universiteit Antwerpen de master Theater- en filmwetenschap, met literatuuronderzoek naar de theatrale dynamiek van het masochisme. Haar artikel ‘Het Theater van de Pervert’ verscheen in het tijdschrift voor onderzoek in de kunsten FORUM+.