Wat NO MORE WAR MUSIC niet geworden is
Welke rol spelen verhalen in het in stand houden van onze oorlogen? En kan je de oorlogsmachine lamleggen of vertragen door die verhalen open te breken? Die vragen vormden het vertrekpunt van regisseur Jorgen Cassier voor NO MORE WAR MUSIC.
Maar hoe vertel je een verhaal over de valkuilen van verhalen, zonder zelf in hun val te trappen? Doorheen het maakproces botsten we meermaals op de limieten van de vertelvormen die we uitprobeerden. Toch geven we je graag een inkijk in alles wat NO MORE WAR MUSIC niet geworden is.
NO MORE WAR MUSIC is geen bewerking van de Ilias geen geactualiseerde herdichting ervan zoals het prachtige War Music van Christopher Logue uit 1981
de voorstelling is ook geen bewerking van die herdichting van Logue geen hoorspel van zijn tekst zoals die oorspronkelijk werd geschreven in opdracht van de BBC
we reisden niet door Europa en vroegen niet aan onbekenden op straat in metropolen om een stuk van Logues tekst in te spreken
en dus zijn er geen beelden van honderden mensen is er geen Grieks koor om tegenover een scène uit Jean Giroudaux' La guerre de Troie n'aura pas lieu te plaatsen en dus ook geen dialoog tussen Hector en Odysseus die aan de vooravond van de Trojaanse oorlog hoewel ze nog steeds hopen dat die niet plaats zal vinden niet meer zien hoe zij die oorlog nog kunnen vermijden maar zich daar ook nog niet helemaal bij kunnen neerleggen
NO MORE WAR MUSIC is geen samenwerking met de militaire kapel die in tijden van verhoogde paraatheid niet publiekelijk mocht optreden
geen zo verregaande afwijzing van taal dat er niets meer overblijft behalve klank en muziek
geen digitale vloedgolf van tekstfragmenten van mensen die de hoop nog niet hebben opgegeven
NO MORE WAR MUSIC heeft geen groteske kostuums geen heldhaftige personages geen krijgshaftige oorlogsmuziek geen kant-en-klare oplossing geen eenduidig verhaal
hopelijk vind je het niet erg maar we verklappen liever nog even niet wat het dan wel geworden is kom je niet gewoon kijken?
